مقدمه

در  نيروگاهها ی برق ابتداآب را گرم می کنند تا به بخار تبديل گردد وازفشار بخار آببرای بکار انداختن توربين های ژنراتورهای مولد برق استفاده ميشود .

گرمای لازم  در نيروگاههای فسيلی با سوزاندن زغال سنگ يا نفت  بدست می آيد ولی در نيروگاههای اتمی اين گرما با ايجاد پديده شکافت در هسته اورانيم بدست می آيد. و از آنجاييکه انرژی حاصل از يک کيلوگرم اورانيم معادل انرژی يک ميليون ليتر نفت يا ده هزار تن زغال سنگ است . استفاده از انرژی اتمی بسيار جذابتر به نظر می رسد.

راکتورهای هسته ای

امروزه دو نوع راکتور متداولند راکتورهای  با فشار آب و  راکتورهای آب جوشان

اجزای ساختمان يک راکتور با فشارآب pwr عبارتند از:

۱- راکتورreactor:د ستگاهی که در آن شکافت هسته ای رخ می دهد

۲-ماده سوخت اورانيم غنی شده ۲ تا ۳٪ nuclear fuel:

از انجاييکه اورانيم طبيعی شامل ۳/۹۹٪ اورانيم ۲۳۸ و ۷/. ٪ اورانيم ۲۳۵ است اورانيم طبيعی را بايد غنی سازی نموديعنی  ۲ تا ۳٪ايزوتوپ اورانيم۲۳۵در آن بايدوجود داشته باشد. ماده سوخت مورد استفاده در راکتور ممکن است شامل صدها ميله سوخت  باشد که درون اين ميله ها اورانيم غنی شده بصورت قرص هايی قراردارند وامادهاند مه با برخورد نوترونهای کند پديده زنجيره ای شکافت را انجام دهند.

۳- منبع آب: 

اورانيم غنی شده مطابق شکل زير بصورت ميله های سوخت در يک منبع آب قرار داده می شود. . ازانجاييکه هر چقدر نوترونهای شکافنده کند با شند احتمال شکافت هم زيادتر خواهد بود   آب نه تنها کار انتقال گرمای حاصل از شکافت را برعهده دارد بلکه نقش کند  ساز نوترونهای توليد شده را هم انجام می دهد و انرژی انها را کاهش می دهد

۳- ميله های تنظيم  control rod:

ميله هايی هستند از جنس کادميم يا بر که برای کنترل زنجيره شکافت استفاده می شود که  بطور خودکار وارد راکتور می شوند  و مقدار زيادی از نوترونها را جذب ميکتتد و ضريب تکثير نوترونها تا يک تنزل می دهند يعنی تنها يک نوترون حاصل از شکافت در شکافت بعدی شرکت کند.هر گاه بخواهيم سرعت شکافت را بيشتر کنيم کافی است ميله را از راکتور خارج سازيم